Kaybın ismini koymamıza rağmen gelecekten vazgeçmemek ve geleceği kurmak konusunda ısrarcı olmak. “Israr etmeliyiz” çünkü çocuklara ve gençlere hikâyelerini yazabilecekleri bir dünya borçluyuz.

Bir zamanlar kahve zincirlerinden "otantik" ve "cool" tasarımlarıyla ayrılan kahve dükkanları birbirinin kopyası sosyalleşme mekanlarına dönüştü. Peki mazisi epey eskiye uzanan bu tektipleştirme sosyal hayatımıza nasıl sirayet ediyor?

Şu anda dünyada büyük bir kutuplaşma ve güven krizi var. Bu yeni bir haber değil. Öte yandan Türkiye bu güvensizlik zeminine zaten aşina. Bizim ihtiyacımız olan, sıfırdan bir Nordik güven ütopyası icat etmek değil; sokakta bir hayvana bağış yağdıran, Marmaray'da tanımadığına bisküvi alan o mayayı hatırlamak, modernize etmek.

Çağımızda birçok insan “özgür” olduğunu sanıyor ama aslında yalnızca dürtülerinin peşinden sürükleniyor. Birini arzuluyor ama temas kuramıyor. Birini istiyor ama yakınlığa dayanamıyor. Seks yapıyor ama sevişemiyor. Sürekli bağlantıda ama kimseyle bağ kuramıyor. Yalnızlık ise buralarda başlıyor. Bu kadar yalnız insan varken, niçin bu kadar yalnız insan var? Çünkü insanı yalnızlaştıran şey ötekinin yokluğundan ziyade kişinin kendisine tahammül edememesi ve tek başına kalamamasıyla ilgili…

İstanbul’da yeme-içme kültürü artık tek bir kalıba sığmıyor. Paylaşım odaklı tabaklar, ritüel duygusu güçlü tadım menüleri, gün boyu yaşayan çok amaçlı mekanlar ve müdavim ilişkisi üzerine kurulu lokantalar yan yana var oluyor. Muutto, Inari, Minoa ve Karaköy Lokantası; her biri şehrin farklı yeme-içme karakterlerini temsil ediyor.

Türkiye’de gıdayı iyileştirme tartışması, yalnızca üretim miktarı ya da fiyat istikrarı meselesi değil; tarımın hangi üretim mantığıyla örgütlendiği sorusunu da içeriyor. Makine kullanımındaki artışın ötesine geçerek tarımın mekanikleşmesi ve sanayileşmesi süreci köylülüğün tasfiyesinden tek tip üretime, zanaatkarlığın çözülüşünden seri üretim mantığının hakimiyetine uzanan kapsamlı bir dönüşüme işaret ediyor.

Eskişehir’deki Doruk Madencilik’te aylardır ödenmeyen ücret ve tazminatları için 13 Nisan’da maden sahasından Ankara’ya yürüyüşe başlayan işçiler, başkente ulaştıktan sonra Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı çevresinde polis ablukası altında sürdürdükleri oturma eylemini, Kurtuluş Parkı’nda süresiz açlık grevine dönüştürdü. Aposto’ya konuşan madenciler ve Bağımsız Maden İş Sendikası, taleplerini ve bugüne kadar yaşananları anlattı.

Bir çırpıda geçen haftanın öne çıkan gelişmeleri.

Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan “Türkiye Yüzyılı Yatırım İçin Güçlü Merkez Programı”nda yatırım ortamını güçlendirmeye yönelik yapılacak yeni düzenlemeleri açıkladı. Yeni vergi düzenlemelerini de kapsayan programda neler var? Plan, iş dünyasında nasıl karşılandı?

İstikrarsızlık, ekonomik güvencesizlik, kültürel kutuplaşma, yavaş yavaş yapacağımız hiçbir şeyin fark yaratmayacağı duygusunu içselleştirmemize sebep oluyor. Peki, biz buradan nasıl çıkacağız? Nasıl hareket etmeye devam edeceğiz? Bu hafta kitap reçetesinde, sonunda zafer olduğu için değil, başka yapacak bir şey olmadığı için, benlik duygusunu kurtarmak için mücadele edenlerin hikayeleri var.

San Francisco Art Fair, 2026 edisyonunda bölgesel bir ekosistemin nasıl organize edildiğini gösteren bir model olarak konumlanıyor. Art Market Productions tarafından Fort Mason Festival Pavilion’da düzenlenen fuar, Bay Area'nın en uzun soluklu sanat etkinliklerinden biri olma iddiasını sürdürüyor.

İlk sezonun başarısının ardından yoluna bir antoloji dizi olarak devam etme kararı alan "Beef", yeni bir hikaye anlattığı ikinci sezonunda kendi formülünü unutarak bireysel öfkeden sınıfsal öfkeye yöneliyor; özgünlüğünü ve kimliğini kaybediyor.

Palantir Technologies, kısa bir süre önce X üzerinden yayımladığı 22 maddelik bir manifestoyla büyük bir tartışmanın da kapısını açtı. “Teknolojik Cumhuriyet” başlığı altında paylaşılan manifesto; ulusal hizmet çağrısı, savunma alanında teknoloji şirketlerinin etik sorumluluğu ve bazı kültürlerin pasifleştirildiği yönündeki imaları nedeniyle geniş yankı uyandırdı.

Yapay zeka estetiği; sanatı ve daha geniş bağlamıyla hayatı, verimlilik devrimi ile otantiklik krizi arasında bir gerilime sürüklüyor. Farkındalığı yüksek, algıları açık genç kuşakların yapay zeka içeriğini değersiz bulması, teknolojinin kendisinden çok, içeriğin tahmin edilebilir, homojen ve ruhsuz doğasına bir tepki aslında.

Sevag Şahin Balıkçı, 24 Nisan 2011’de, zorunlu askerlik görevini yaptığı Batman’ın Kozluk ilçesinde, terhisine 23 gün kala aynı birlikte görev yaptığı er Kıvanç Ağaoğlu tarafından vurularak öldürüldü. Cinayetin ardından başlayan uzun hukuk mücadelesi ise halen askerlikte yaşanan ölümler, cezasızlık tartışmaları ve nefret suçları konularının kesişiminde bir sembol olarak anılmaya devam ediyor.